Home

https://www.youtube.com/watch?v=-TxE3SDpDFo

 

JOOST OVERBEEK

VERHALEN

Vrienden worden er soms een beetje gek van. Weer dat verhaal. Het worden er wel steeds meer, maar de oude moeten, zonodig ook soms weer verteld worden. Over werk (hieronder), kinderen, thuis, zonder ziekte (schrijven 1) en met (schrijven 2). Ze zijn vaak al vastgelegd in een van de boekjes. Ik ga ze zo nu en dan wel wisselen hoor. Maar voor nu eerst maar eens een paar ouwe.

VERHALEN OVER WERK

Voor Publish, Vormberichten, ItemsLive of Dutch Design Daily. Of laatst, in het Chasséetheater in Breda, voor 'Beeldjagers, over Inge Geilström, de prostituee uit het, in Berlijn gekochte fotoalbum. Is dat dan werk? Tsja, moeilijk, het is een vage grens. Het maakt me eigenlijk niet veel uit waarover, ik vind schrijven gewoon leuk.

BABETTE LEEfT

 

Op een rommelmarkt, zomer 2014 in Frankrijk, lag een lelijke gouden lijst met deze foto erin. Meteen verliefd.

“Combien cette photo?”

De man keek me raar aan. Hij had mooiere foto’s staan.

“C’est ma grand-mère”, grapte ik.

“Vous ressemble exactement comme elle.”

Haha, ik vond het best, voor twee euro scoorde ik deze heerlijke, chagerijnige dame. Een blik in heur ogen of ze dat jaar nog niet gepoept had. Zo zou Babette eruit zijn gaan zien als ze niet leefdtijdsloos was geweest.

“Mijn naam is Babette en ik ... “, vul maar in.

BOVEN DE BANK

 

De Volkskrant voerde een actie met Kunst. Voor boven de bank!? Geintje?

Ik hoop het, want tsjezus, dat klinkt ouderwets. Die bank tegenover de televisie waarop vader en moeder ‘boer zoekt vrouw’ keken? Die Kunst die daarboven hing was veelal een betaalbare reproductie of een (op een expositie) aangeschaft schilderij of foto van vriend(in)/neef/zoon of dochter. Wanneer zulks ‘Kunst’ heet en wanneer ‘creatieve hobby’, lijkt me een andere discussie.

 

‘Echte’ Kunst (Tefaf schilderij?) is veel te duur voor boven de gemiddelde bank. Meer een klus voor een stylist of designer, die de kleur dan mooi kan afstemmen op de rest van het interieur. ‘Boven de bank’ moet ongeveer zeventig centimeter bij een meter zijn ofzo. Voor een ‘echte’ kunstenaar best een nare beperking lijkt me. Wij ‘toegepasten’, wij zijn, qua beperkingen, wel wat gewend. Boven de bank in je kamer heb je ook geen gedoe met rechten enzo. Oftewel, zoek het allermooiste ‘boven-je-bank-werk’ dat je kunt vinden uit op Pinterest en print dat, al dan niet nog wat aangepast, uit. Op canvas zo je wilt. “Ja maar, dan heb je geen origineel!”. Nee, dat heb je wel als je ‘m bij de Volkskrant besteld, bedoel je!?

Ik heb niet zoveel met m’n interieur. Tot verbazing van anderen. Een vaas is om een bos bloemen in te zetten en hoeft niet ook nog eens zelf heel mooi te zijn en trouwens, ik heb niks met bloemen. Ach, het hoeft ook niet allemaal kaal enzo, hoor. Gewoon een beetje gezellig. Prima.

We hadden een keer een discussie over wat er ‘aan de muur’ moest. Met “maakt me niet uit” kwam ik niet weg, voelde ik, maar van alle moois dat werd voorgesteld, werd ik ook niet bovenmatig blij. Als consessie bood ik aan dat ik het allemaal prima vond, maar dan op de kop. Daar wordt toch (bijna) alles beter van. Ik zou dat ook zeker als ‘boven-de-bank-tip’ mee willen geven; hang het schilderij of de foto die je in gedachte had op z’n kop! Geheid beter! Veel televisieprogramma’s zouden er overigens ook beter verteerbaar van worden als we het apparaat om zouden draaien. Denk ‘heel Holland bakt’ op z’n kop. Nice.

Zitten er op een werk op z’n kop nog dezelfde rechten eigenlijk? Anyway.

En dan nog de Dutch Designweek. Ook nog geweest. Daar hangt die rechtenvibe, van ‘mijn’ lamp, ‘mijn’ fiets, ‘mijn designtje’ altijd heel erg. Het is niet echt mijn ding daar. Best goeie ideëen maar bijna allemaal roepen ze een ‘tsja’ op. Tof dat je de lamp door warmtesensoren kan aansturen, maar of het mijn geluk gaat bepalen, mwooah.

‘Design is art for losers’, meldde een prachtig affiche van Studio Boot die ik zag hangen (tuurlijk, alles wat Boot maakt is prachtig!). Moest ik even over nadenken. Vroeger misschien, nu niet meer. Als er dan toch iets voor losers moet zijn, dan eerder de meeste Kunst, zeker die voor boven de bank. (Sommig) design maakt de toekomst, (de meeste) Kunst is passé. Ofzo.

 

 

GREAT DESIGN!

 

“ ... Femke Herregraven ziet grafisch ontwerp als methode

om onze complexe samenleving en de daarin aanwezige

machtsstructuren te onderzoeken en ter discussie te

stellen ...”

 

Bericht van de Bno. Mozes, dat is nogal wat, daar word

ik een beetje onrustig van. Dat is nog eens wat anders

dan flyers, een boek of een website voor het een of ander

maken. Wat ik nog altijd zie als ‘grafisch ontwerpen’. Studenten

hebben die neiging ook, om de wereldproblematiek

met ontwerpen tegemoet te willen treden. Doen! Niks mis

mee, maar is ons vak daar wel het geschikst voor?

Ik zie een grafisch ontwerper die het zo nu en dan succesvol

doet. Lucky TV’s Sander van de Pavert, maar die is het

grafisch ontwerpen toch ook wel ver voorbij.

Is grafisch (of ruimtelijk-, St Joost heeft die twee samengevoegd,

hoorde ik) ontwerp überhaupt wel het goede

begrip als je het over inhoud gaat hebben? Beidewoorden,

doen toch vermoeden dat je iets naar vorm om gaat zetten.

Naar materiaal, naar letters, naar lijnen, foto...grafisch. Of

bedoelt ze dat met onderzoeken en ter discussie stellen;

vette infographics enzo? Mieke Gerritzen maakte van die

toffe beelden. Visual Power, Everyone is a designer, Sloganomics...

dat snapte ik, maar dat gaat ook over ons vak. En

de designpolitie met hun Gorilla’s. De geëngageerde Nijntje,

zeg maar. (Maar dan beter. Over de gestorvenen niets

dan goed maar dat designkonijn met z’n zuinige mondje,

daar heb ik mijn kinderen ver van gehouden)

Graphic Design heet mijn opleiding tegenwoordig. Ik hoorde

de hoofddocent een tijdje geleden op een informatieavond

vertellen over zijn ideëen. De opleiding moest in het

Engels en de vooropleiding moest VWO worden. Ofwel hij

wil studenten opleiden “die grafisch ontwerp als methode

om ........ discussie te stellen.”

Hoeveel heeft een, ons, land er daar van nodig? Misschien

ben ik hier De spookrijder hoor, maar hebben we het hier

Great design!

nog over ‘ons’ vak? (niet dat er daar zo ontzettend veel van nodig

zijn). Ik was op de site van zijn bureau (Lust). Indrukwekkend, dat

moet gezegd, maar voor een eenvoudig ontwerpertje als ik best

hoog gegrepen.

Mijn geweldige vader vond overigens dat je Engels alleen voor een

buitenlands publiek spreekt. Onzin om hier ‘design’ te gebruIken

als we daar gewoon een goed Nederlands woord voor hebben.

Nou snap ik dat Mieke Gerritzen en Femke Herregraven (hoewel

ik die niet ken) zich tot een wat internationalere luisteraar richten

dan ik, maar het gevaar van interessant doen ligt immer op de

loer. Nederlandse studenten dienen dat wat ze willen vertellen

in het Nederlands te doen, wat mij betreft. Het daarna eventueel

vertalen is natuurlijk niks mis mee, maar laat het eerst maar in ‘t

Nederlands hout snijden. Moeilijk genoeg.

De BNo is er voor alle onwerpers, als het goed is. Toch lijken zij er

meer te zijn voor de ‘ouderwetse’. Op de eerder genoemde avond,

vroeg iemand uit het publiek aan een aanwezige BNo’er waarom

hij in vredesnaam nog lid zou moeten worden. Tsja.

Tekenend vond ik ook dat onder aan het Femke Herregraven-bericht,

de sponsor vermeld stond; Drukwerkdeal. Niet bepaald een

partij die bekend staat om hun geëngageerdheid.

Wel een winner. Gingen ze jaren geleden de strijd aan met de

‘echte drukkers’. Nu zag ik ze laatst op alle borden langs het veld

van Ajax voorbijkomen, in Studio Sport. De prijzen slaan echt

helemaal nergens op. 1000 A5-flyers in 4/4 voor 27 euro!? En geen

slecht woord over ze overigens hoor, de kwaliteit is best oke (...

en ze sponsoren dit blad ook, volgens mij). Ze zijn zo goedkoop

omdat ze zo groot zijn. Ikea nog aan toe.

Anyway ... wel fijn dat als je eruit bent met die ‘aanwezige machtstrukturen’,

je er een mooi, goedkoop foldertje van kan laten drukken.